neden bu zamana kadar beklendi... çünkü yazacak bişey yoktu.. biri okusun diye mi... hayır...
sadece dünyadaki insanların sıradanlaştığı, yozlaştığı şu zamanlarda içimi dökmek istedim. insan dışarı vurunca daha rahat atlatıyor sanırım...
arkadaşlarlıklar, ilişkiler çok yozlaştı... belki ben yozlaştım...samimiyetsizlik ve insanların samimiyetsizlikleri gözlerinden fırlarken samimi şekilde yapılmaya çalışılan sohbetlerde birbirine laf sokmaya çalışmalar.
saçma sapan kişiler...onlara verilen değerler...
bugün düşmez kalkmaz bir Allah dedim...uzaktan insanların davranışları beni o kadar sinir etti ki...
neden beni bu kadar üzüyor veya yoruyor...
insanların bu şekilde hayatta kalmaya çalışmaları, kendilerini yıpratmaları da beni üzüyor...çünkü ben de kaçamıyorum... bir şekilde uymaya çalışıyorum...ve beni kaybediyorum...
hayatımı...kimliğimi...
belki bu benim...belki değilim... kafam karıştı...ne olmalıyım,doğru bildiklerim yanlış mı... çok mu kuralcıyım... esnek mi olmalıyım...nereye kadar esneye bilirim..esnerken belimi ve beynimi sakatlar mıyım...ya da çoktan sakatladım mı? belki de ruhumu çoktan...
ne yapmam lazım...
posted by fabstyle @ 1:09 PM
4 comments
